Zostań średniowiecznym wojem

Ruch rekonstrukcji średniowiecza w Polsce liczy już sobie kilkanaście lat. Jedną z czołowych drużyn na Pomorzu jest Oliwska Drużyna Najemna Inogici, zrzeszająca pasjonatów wieków średnich z Oliwy i okolic.

Oliwska Drużyna Najemna Inogici to grupa rekonstrukcji historycznej zajmująca się rekonstrukcją średniowiecza z głównym naciskiem na rzemiosło wojenne. Założona została w 1999 roku, chociaż niektórzy członkowie działali wcześniej w ruchu rycerskim. Drużyna jest więc jednym z pionierskich tego typu projektów na Pomorzu. Nazwa Inogici wywodzi się od łacińskiej nazwy gryfa, wiec jej tłumaczenie należałoby przedstawić jako Gryfici. Gryf jako symbol Pomorza widnieje na tunikach, tarczach i sztandarach. Obecnie w ramach drużyny są dwa nurty: pierwszy to rekonstrukcja okresu wczesnego średniowiecza- czasów Wikingów i Słowian czyli IX-XI wieku, druga zajmuje się okresem pierwszej połowy XV wieku, ze szczególnym uwzględnieniem inscenizacji grunwaldzkiej. W obu przypadkach zrezygnowano z jednolitego uzbrojenia, gdyż najemnicy to osoby z rożnych stanów społecznych, jak i nacji. Preambuła kodeksu drużyny zaczyna się słowami: „Oliwska Drużyna Najemna Inogici z godłem gryfa białego w polu czarnym zgromadzeniem jest wolnych wojowników, stanu i pochodzenia wszelakiego, którzy orężem swym i męstwem Pomorzu służyć pragną.”

W roku 1876 jeden z prekursorów broni podwodnej: John Holland spotkał się w Nowym Jorku z porucznikiem Zalinskim i zapalił się do jego idei.Lub raczej - obaj zapalili się do połączenia okrętu podwodnego z dynamitowym działem (oficjalnie firma Zalinskiego Pneumatic Gun Company zatrudniła Hollanda).W efekcie - założyli spółkę Nautilus Submarine Boat Company, która zbudowała okręt uzbrojony w umieszczone w sekcji dziobowej działo Zalinskiego.Niestety okrętu nie udało się sprzedać Francji (wojna z Chinami o Indochiny skończyła się, nim okręt ukończono).Próbne strzelania latem roku 1886 dały obiecujące wyniki, jednak nie mogąc znaleźć kupca na okręt spółka zbankrutowała jesienią tego roku.Ponad dekadę później, nowa forma Hollanda zbudowała (znów za prywatne pieniądze, gdyż Kongres odmówił finansowania budowy po "niewypale" z o.p. "Plunger") Holland VI.Ten wypierający 74 tony (w zanurzeniu) okręt uzbrojony był w pojedynczą, dziobową wyrzutnię torpedową oraz aż dwa działa pneumatyczne (dziobowe i rufowe).Zabierał na pokład 6 pocisków dynamitowych.Okręt rozwijał na powierzchni prędkość 6-7 węzłów (zasięg - 1500 mil morskich), zaś pod wodą - zaś pod wodą maksymalnie 5 węzłów; w zanurzeniu mógł przebywać do 8 godzin).Theodor Roosevelt, wówczas Zastępca Sekretarza Marynarki Wojennej chciał użyć okrętu bojowo przeciw fortyfikacjom Hawany, na samym początku wojny hiszpański-amerykańskiej, jednak Departament Marynarki odmówił, twierdząc, że okręt ten, nie został jeszcze oficjalnie zakupiony, ani nie przeszedł wymaganych prób.Ostatecznie zakupiono go w roku 1900 (nie bez oporów ze strony Kongresu i w wyniku efektownych pokazów dla polityków w Waszyngtonie).Otrzymał miano USS Holland (numer burtowy SS-1).W tym czasie Holland związał się juz biznesowo z Issac'iem Rice'em, który powołał do życia Electric Boat Company - firmę po dziś dzień budującą okręty podwodne dla US Navy.USS Holland dość szybko utracił rufowe działo.Dziobowe, pozostało mu do końca, który nadszedł stosunkowo szybko, gdyż w końcu czerwca roku 1907.W tym momencie nie nadawał się już do remontu ani do dalszego szkolenia elewów.Z listy floty skreślono go w roku 1910.Od palników złomiarzy uratowano go w roku 1916 i jakiś czas kadłub eksponowano publicznie w kilku miejscach.Niestety, w połowie lat trzydziestych szczęście się skończyło.Lunapark, gdzie okręt się znajdował został zamknięty i po jakiś czasie kadłub zezłomowano...

USS Holland, już z pojedynczym, dziobowym działem pneumatycznym.